En eski sanatlardan biri dans… İlk insanlar isteklerini içgüdüsel bazı ritmik hareketlerle anlatırlardı. Dansın içgüdüsel oluşumu çocuklarda gözlemlenebilir. Çocuklar, hatta bebekler işittikleri ritimlere uyan doğal hareketler yaparlar.
Saraylar her zaman gösterişin doruk noktaları oldular. Onlar ülkeyi yönetenlerin evleriydi ve ülkenin ihtişamına yaraşır güzellikte olmalıydılar. Ama Kristal Saray bu saraylara benzemiyor. O 1851’de Londra’da düzenlenen 1. Dünya Sergisi’ni barındıran, demir ve cam konstrüksiyondan oluşan büyük bir sergi salonu.
“Boston Çay Partisi”, şık kadınların bahçede gezinerek çaylarını yudumladıkları güzel bir partiyi çağrıştırıyor. Oysa işin aslı öyle değil. Bakmayın olaya “Çay Partisi” demelerine.
İngiliz tarihinde, Lancaster ve York hanedanları arasında gerçekleşen bir dizi iç savaş (1455-85) Güller Savaşı adıyla anıldı. Bunun sebebi aile armalarıydı. York hanedanının arması beyaz gül, Lancaster hanedanının da arması ise kırmızı güldü.
Milyonlarca insan tek yürek sahalara koşuyor, beraber seviniyor, beraber üzülüyor. Gelmiş geçmiş en popüler spor olan futbolun kökeni aslında çok eskilere dayandırılabilir. İnsanlar ilk çağlardan bu yana küre şeklinde şişirilmiş ve yuvarlanan cisimlerle oynamaktan büyük zevk duydular. Sonunda bu en popüler spor dalının doğmasına yol açtı.
Çocukken yazdığım öykülerin, şiirlerin tek bir harfi değiştirilse büyüsü bozulan ‘kutsal metinler’ olduğunu düşünürdüm. Büyüyünce bakış açım değişti. Anladım ki daha iyi yazmak için yeniliklere açık olmak, sürekli arayışta olmak ve denemeler yapmak gerek. Büyük yazarların metinlerini nasıl kurguladığına kafa yormak, yaratıcılığı zorlamak, en önemlisi de bunu sürekli kılmak yazma yolculuğunun yapı taşları… Bu atölyeyi kurgularken amacım yazmaya kafa yoran insanlara günlük, minik hatırlatmalar yapmak, onların yazma yolculuğunda onlara eşlik edebilmek… Biliyorum ki kendini geliştirmenin en önemli adımı süreklilik ve çalışma…