Türkiye “mavi gözlü bir adamın ve Türk halkının bir düşü” olarak doğdu. Türkiye Cumhuriyeti’nin en yetkili ve millet egemenliğini simgeleyen organı olan Türkiye Büyük Millet Meclisi cumhuriyetin ilanından üç yıl önce, 23 Nisan 1920’de kuruldu.
1.Dünya Savaşı sonrasında, Avrupa’daki Sovyet askeri varlığını dengelemek amacıyla, 4 Nisan 1949 tarihli Kuzey Atlantik Anlaşması çerçevesinde kurulan Nato, sonraki dönemlerde de batılı devletlerin Doğu Bloku’na karşı en önemli savunma ittifakı oldu.
İkinci Dünya Savaşa’nın bitmesi ve soğuk savaş döneminin başlaması ile birlikte 12 ülkede, 4 Nisan 1949’da Washington’da bir antlaşma imzaladı. Bu anlaşma ile içlerinden birine yapılacak bir saldırıyı, öteki üye ülkelere yapılmış sayacaklarını kabul ediyorlardı. Bu 12 ülke; Belçika, Kanada, Danimarka, Fransa, İzlanda, İtalya, Lüksemburg, Hollanda, Norveç, Portekiz, İngiltere ve ABD idi.
Alman işgalinde büyük yıkıma uğrayan bölgelerin kalkındırılmasıyla ilgili hazırlıklar daha savaş sırasında başlamıştı. 1946 başlarında açıklanan yeni beş yıllık planda sanayi ve tarım üretimini savaş öncesindeki düzeye ulaştırma ve bu düzeyin üzerine çıkarma hedefi benimsendi.
İsrail, Birinci Dünya Savaşı’ndan sonra Milletler Cemiyeti’nin İngiltere mandasına verdiği topraklar üstüne kuruldu. Yahudiler için bir “yurt” kurulması düşüncesi 19. yüzyılda ortaya çıkan siyonist hareket tarafından ortaya atılmış, İngiliz hükümeti de 1917 Balfour bildirisiyle, bu amacı desteklediğini belirtmişti.
Çocukken yazdığım öykülerin, şiirlerin tek bir harfi değiştirilse büyüsü bozulan ‘kutsal metinler’ olduğunu düşünürdüm. Büyüyünce bakış açım değişti. Anladım ki daha iyi yazmak için yeniliklere açık olmak, sürekli arayışta olmak ve denemeler yapmak gerek. Büyük yazarların metinlerini nasıl kurguladığına kafa yormak, yaratıcılığı zorlamak, en önemlisi de bunu sürekli kılmak yazma yolculuğunun yapı taşları… Bu atölyeyi kurgularken amacım yazmaya kafa yoran insanlara günlük, minik hatırlatmalar yapmak, onların yazma yolculuğunda onlara eşlik edebilmek… Biliyorum ki kendini geliştirmenin en önemli adımı süreklilik ve çalışma…