Hindistan’ın egemen bir devlet olarak tarihi, 15 Ağustos 1947’de Hindistan yarımadasının iki devlete ayrılmasıyla başladı. İngiltere’nin ,Hindistan’ı ikiye bölerek altı aylık bir süre içinde iki ayrı devlet oluşturması kararı, kanlı olaylara yol açtı. Bağımsızlıktan sonra 17 milyon kadar Hindu ve Müslüman, doğdukları topraklardan ayrılıp yeni vatanlarına doğru yürüyüşe geçtiler.
Dokuz yüzyıl önce 3 Haziran 1098’de Haçlılar, Büyük Selçuklu egemenliği altında bulunan Antakya’yı ele geçidi. Yüz yetmiş yıl sürecek olan Haçlı egemenliğinin ve Antakya prensliğinin temellerini atmışlardı. Amaçları Türklerden “kutsal toprakları kurtarmak”tı.
Tarih boyunca birçok akına hedef olmuştu İstanbul. Bizans’ın ve Hristiyanlığın son kalesi konumundaki bu kent; müslümanlar tarafından birçok kereler kuşatıldı. Ancak kenti almayı başaran Osmanlı’nın genç padişahı Fatih Sultan Mehmet oldu.
Ortaçağlarda özellikle kentler çok pisti; su kaynakları kirliydi, salgın hastalıklar bu yüzden hızla yayılıyordu. Bunun en önemli kanıtı Avrupa’daki veba salgınında, Avrupa’nın üçte ikisinin ölmesiydi. Bu salgının adı Kara Ölüm’dü.
Köle; bütünüyle başka bir insanın malı olan, herhangi bir eşya gibi alınıp satılabilen kişi. İnsanlık 21. yüzyılda hala bu utancı taşıyor. 19. yüzyılda İngiltere ve ABD’de köle ticaretine karşı dernekler kuruldu. 1804’te Maryland’ın kuzeyindeki eyaletlerde köleliğin kaldırılmasına karar verildi. 1807-08 yıllarında İngiltere ile Amerika’da köle ticareti yasaklandı. 1865’te Abraham Lincoln’ün imzaladığı “Özgürlük Bildirgesi” ile kölelik […]
Çocukken yazdığım öykülerin, şiirlerin tek bir harfi değiştirilse büyüsü bozulan ‘kutsal metinler’ olduğunu düşünürdüm. Büyüyünce bakış açım değişti. Anladım ki daha iyi yazmak için yeniliklere açık olmak, sürekli arayışta olmak ve denemeler yapmak gerek. Büyük yazarların metinlerini nasıl kurguladığına kafa yormak, yaratıcılığı zorlamak, en önemlisi de bunu sürekli kılmak yazma yolculuğunun yapı taşları… Bu atölyeyi kurgularken amacım yazmaya kafa yoran insanlara günlük, minik hatırlatmalar yapmak, onların yazma yolculuğunda onlara eşlik edebilmek… Biliyorum ki kendini geliştirmenin en önemli adımı süreklilik ve çalışma…