Fakir bir ailenin çocuğuydu, hem kabadayılık yapıyor hem de kendi kendine hukuk çalışıyordu. Kasaba avukatlığından ABD başkanlığına yükseldi. ABD’nin 16. başkanı olan Lincoln; 1 Ocak 1863 günü imzaladığı “Özgürlük Bildirgesi” ile dört milyon insanın köleliğine son verdi ve tarihe adını altın harflerle yazdırdı.
O, Amerika’da yapılan bir kamuoyu araştırmasına göre yüzyılın en iyi yazarı. Yaşamı boyunca büyük acılar çekerek çareyi intihar etmekte bulan Woolf’a, en iyi yazar payesini kazandıran kitabı ise “Kendine Ait Bir Oda” (A Room of One’s Own)
Kralların, prenslerin, devlet başkanlarının yan yana görünmek için can attıkları Rahibe Teresa; 1979’da yoksullara yaptığı yardımlardan dolayı Nobel Barış Ödülü’nü almaya hak kazandı. Ödül 190 bin dolardan fazlaydı. Paranın hepsini yine yoksullar için bağışladığı gibi kendisi için verilecek ziyafet parasının, on beş bin insanı doyuracağını söyleyerek fakirlere verilmesini istedi. Teresa misyonundan hiçbir koşulda vazgeçmedi.
Onu herkes bu sözleri ile tanıdı: “Ekmek yoksa pasta yesinler.” Bu Fransız Devrimi öncesinde yöneticilerin, halka karşı ne kadar duyarsız olduklarını gösteriyordu. Tabii bu duyarsızlıkları yanlarına kar kalmadı. Marie Antoinette, Devrim Mahkemesi’nce iç savaşa yol açmak ve ülkesine ihanet etmek suçlarından hüküm giydi. 1793’te halkın alaylı sözleri arasında giyotinle idam edildi.
Birinci Dünya Savaşı sırasında Almanya lehine casusluk yaptığı gerekçesiyle, Fransa’da yargılanan efsanevi dansöz Mata Hari’nin adı tarihte her zaman “ihanet, seks ve entrika” ile anıldı. 1917’de “vatana ihanet” suçundan kurşuna dizildi.
Çocukken yazdığım öykülerin, şiirlerin tek bir harfi değiştirilse büyüsü bozulan ‘kutsal metinler’ olduğunu düşünürdüm. Büyüyünce bakış açım değişti. Anladım ki daha iyi yazmak için yeniliklere açık olmak, sürekli arayışta olmak ve denemeler yapmak gerek. Büyük yazarların metinlerini nasıl kurguladığına kafa yormak, yaratıcılığı zorlamak, en önemlisi de bunu sürekli kılmak yazma yolculuğunun yapı taşları… Bu atölyeyi kurgularken amacım yazmaya kafa yoran insanlara günlük, minik hatırlatmalar yapmak, onların yazma yolculuğunda onlara eşlik edebilmek… Biliyorum ki kendini geliştirmenin en önemli adımı süreklilik ve çalışma…