Napolyon’un yaşamı hep savaşlarda geçti. Kazandığı zaferlerin ardından, kendini Fransa imparatoru ilan etti ve 20 yıl boyunca tüm Avrupa Kıtasına hükmetti. Waterloo Savaşı’ndaki yenilgisinden sonra bir adaya sürüldü ve burada öldü.
Batının ve Hristiyanlığın geleneksel din, ahlak ve felsefe anlayışlarını temelden eleştirdi. Kendine özgü bir üslupla ortaya koyduğu yoğun ve çarpıcı düşünceleri en etkili modern düşüncelerden biri oldu. Ancak son on bir yılında çıldırdı ve hiçbir şey yazamadı. Çıldırmasının nedeni, yıllar önce öğrenciliği sırasında aldığı üçüncü derecede bir frengi mikrobuna bağlandı.
Ömrü boyunca üzerinde çalıştığı Faust, 500 dile çevrildi ve Goethe tüm dünyaca tanındı. Genç Werther’in Acıları ile ülkesinde “Coşkunluk Akımı”nı başlattı. İşin ilginç yanı eserleriyle herkesin tanıdığı Goethe’nin kişiliği her zaman tartışma konusu oldu. Bir melek mi yoksa bir şeytan mı olduğuna bir türlü karar verilemedi.
BBC’nin internet anketinde milenyumun en büyük düşünürü seçilen Karl Marx, karısının gözünde koca bir çocuk olsa da herkes tarafından komünizmin fikir babası olarak bilindi. Peygamberlerden sonra en çok tanınan kişi oldu ve hala dünyayı değiştirmeye çalışan devrimcilerin gözdesi.
Döneminde dünyanın en güçlü imparatorluğunda 46 yıl hüküm sürdü ve Osmanlı Devleti gücünün doruğuna onunla ulaştı. Yaptığı hukuk düzenlemeleri ile “Kanuni” adını aldı. Öldükten sonra bile etkisi devam etti.
Çocukken yazdığım öykülerin, şiirlerin tek bir harfi değiştirilse büyüsü bozulan ‘kutsal metinler’ olduğunu düşünürdüm. Büyüyünce bakış açım değişti. Anladım ki daha iyi yazmak için yeniliklere açık olmak, sürekli arayışta olmak ve denemeler yapmak gerek. Büyük yazarların metinlerini nasıl kurguladığına kafa yormak, yaratıcılığı zorlamak, en önemlisi de bunu sürekli kılmak yazma yolculuğunun yapı taşları… Bu atölyeyi kurgularken amacım yazmaya kafa yoran insanlara günlük, minik hatırlatmalar yapmak, onların yazma yolculuğunda onlara eşlik edebilmek… Biliyorum ki kendini geliştirmenin en önemli adımı süreklilik ve çalışma…