Döneminde dünyanın en güçlü imparatorluğunda 46 yıl hüküm sürdü ve Osmanlı Devleti gücünün doruğuna onunla ulaştı. Yaptığı hukuk düzenlemeleri ile “Kanuni” adını aldı. Öldükten sonra bile etkisi devam etti.
Cortes, Aztek İmparatorluğu’nu yıkıp Meksika topraklarını İspanyol tahtına kazandırdı; ama gücünden İspanya Kralı I. Carlos bile korktu. İspanya’ya çağrıldığında aklında hep keşfettiği topraklar vardı. Meksika’ya dönmesine izin çıktı fakat gidemeden Sevilla’da öldü.
Çeyrek yüzyıl boyunca sınırsız bir otoriteyle, SSCB’yi yönetti ve Sovyetler’i dünyanın en güçlü ülkeleri arasına soktu. Stalinizm adıyla anılan ekonomik ve siyasal düşünce ve uygulamaları etkilerini 1980’lere değin sürdürdü.
John F. Kennedy ABD’nin 35. Başkanıydı. İki yıl gibi kısa bir süre başkanlık yaptı. Başkanlığı döneminde dış politikada olumlu gelişmeler yaşandı, ırkçılığa karşı mücadele verildi. Aşk hayatı çok konuşuldu. Mafya ile ilişkisi yüzünden çeşitli spekülasyonlara hedef oldu. Onu tarihe mal edense suikastle öldürülmesi oldu.
Ernesto Che Guevara, aristokrat bir ailenin çocuğuydu. Tıp eğitimi aldı ve bisikletiyle bütün Arjantin’i ardından da Latin Amerika’yı gezdi. Maceracı ruhu onu Küba’ya Fidel Castro’nun mücadelesine sürükledi. Küba devrimi’nin ardından Barrientos’un askerleri tarafından öldürülmesi onu 1968 kuşağının idolü haline getirdi. Che artık ölümsüzdü.
Çocukken yazdığım öykülerin, şiirlerin tek bir harfi değiştirilse büyüsü bozulan ‘kutsal metinler’ olduğunu düşünürdüm. Büyüyünce bakış açım değişti. Anladım ki daha iyi yazmak için yeniliklere açık olmak, sürekli arayışta olmak ve denemeler yapmak gerek. Büyük yazarların metinlerini nasıl kurguladığına kafa yormak, yaratıcılığı zorlamak, en önemlisi de bunu sürekli kılmak yazma yolculuğunun yapı taşları… Bu atölyeyi kurgularken amacım yazmaya kafa yoran insanlara günlük, minik hatırlatmalar yapmak, onların yazma yolculuğunda onlara eşlik edebilmek… Biliyorum ki kendini geliştirmenin en önemli adımı süreklilik ve çalışma…